Phlasta's Music

Phlasta's Info

bio

Geneza sastava Phlasta “vuče korene” iz 2000. godine i sobe u porodičnom stanu Nikolovski u Novom Beogradu, gde je, jos kao tinejdžer, tada 16-ogodisnji Nemanja trošeći sate pored mašine shvatio da ista može biti fantastično oruđje za proizvodnju zvuka koji ne bi bio samo to, već i mnogo više. Prvobitno koketiranje sa tada popularnijim drum ‘n’ bass ritmovima lagano je preraslo u strast koja je izrodila muziku koja je, već na prvo slušanje, nailazila na otvorene i iskrene simpatije prijatelja koji mu daju podrsku izrazenu u ne-samo-tapsanju-po-ramenu, već i dobro poznatom “zainteresovanom za stvar koja se sluša” izrazu lica. Jedan od prvih koji je u tome video nešto ozbiljnije od ređanja kojekakvih paterna i semplova bio je Miloš Tomčić (Toma). Ubrzo dolazi do saradnje, te dva drugara iz osnovnoškolskih dana “osnivaju” Phlasta. Koristeci samo softver, klavijaturu, kontroler i mikrofon, stvaraju prvih nekoliko numera kao plod zajednickog rada. Nakon jedne od poseta prijatelju na tadašnjem vrlo urbano nastrojenom SKC radiju dolazi do, ispostaviće se, bitnog susreta sa Aleksandrom Zecom (aka Data), koji se za celu pricu zainteresovao čuvši jednu numeru. Data dobija disk sa tri stvari i u 2002. u jednoj od emisija pomenutog radija koja se bavila elektronskom muzikom u vidu top-liste slušalaca muzika konačno odlazi u etar, a momci na prvom mestu liste provode odličnih tri nedelje. Do prvog ozbiljnijeg gostovanja na pomenutom radiju, u kultnoj Datinoj emisiji LFO dolazi 2003. kada pored muzike Phlaste u etar odlazi i prica o sastavu i njegovim početcima, a u ruke slušalaca i dva diska. Priča konačno dobija oblik kakav zaslužuje. Sam Data, dugo u elektro priči, biva oduševljen i ocenjuje dotadašnji rad sastava kao nešto, ipak, daleko ozbiljnije od mnogo čega što mu je do tada dopalo šaka, a dopalo mu je… Saradnja sa nastavlja u vidu još nekolikih gostovanja u pomenutoj emisiji gde neki novi projekti bivaju emitovani sa tada veoma slušane stanice putem dobro poznate frekvencije 107,9 Mhz. Ta saradnja na obostrano zadovoljstvo traje i danas. Još jedan od kljucnih momenata predstavlja i mart 2005. kada je svetlost dana ugledao i debi album, vise nego zanimljivog imena “Ik houd van snoepjes”, što bi u doslovnom prevodu sa Holandskog značilo “Ja volim slatkise”. Album izdaje nezavisna madjarska etiketa “Redstar Budapest”, koja isti prati recima “Ambient sounds intermingle and unfold in unexpected ways. The synth parts seem choreographed rather then composed. Poisonous melodies combining electro beats and vocals in traditional pop-songs structure. The music is soothing and energetic,it has some dark psychedelic and some bright laser beam side. Haunting atmospheres and moody drawn/out melodies characterize the sound,which seems to come from massive conglomeration of influences.” (http://x3.hu/freeweb/frameset.x3?user=/csemer&page=/phlastah/phlastah.htm) Februar 2006. je vrlo bitan za Phlasta, u kultnom SKC-u, na “LFO 2” festivalu koji okuplja mlade autore i poklonike elektronskog zvuka, dvojac izvodi numere po prvi put uživo. Treba li naglasiti da su momci stvari sa starog albuma i poneku novu “vrteli" poslednji. “Mustra” (kraj 2007.) je Nemanjin solo projekat, u mnogome različitog zvuka od onog koji je stvarao “Phlasta” , u ambient/electro/breakbeat “fazonu” dok je zvuk Phlaste blizi electroclash/breakbeat. Momci punom parom spremaju novi album te na prvom sledecem nastupu, za koji uglas kažu da bi voleli da to bude najveci evropski festival “Exit” u Novom Sadu obećavaju neke nove stvari. Dvojac za razliku od mnogih entuzijasta pored toga što obecava, stvara i radi i čini se da budućnost i te kako pripada sastavu “Phlasta”.

formed in

2000

genres

Electro
Breakbeat

diskografija

1. "Ik houd van snoepjes" - http://www.discogs.com/release/466540

members

Nemanja nikolovski - midi kontroler, notebook ; Miloš Tomčić - klavijatura, mikrofon

website

http://www.myspace.com/phlastaphlasta